zegt dan gewoon goeiendag en geef jezelf een knipoog. Wat kan het ons schelen als het regent. De zon kunt ge zelf zijn. Het geduld wordt altijd getest. De aderen in het glanzend witte van mijn ogen zijn rood. Vermoeidheid. Geen drank. Hoe kan ik jullie vertellen dat er altijd ergens iets vrolijk zweeft. Aan de schommel, op de schuifaf of de wip. Of ergens anders. Lachen is niet verboden. Geeuwen is toegelaten en kent, bij mij weten, geen evolutie. Dus vrolijkheid wordt geprojecteerd vanuit de rode aderen rond mijn oogwit. Altijd is er een reden. Vergeet die voor een keer. Ga mee in de stoet van de vrolijkheid. Belofte van onze weekends. Schoon en verlaten. Dus die vrolijkheid is er. Ge moet ze gewoon pakken en nooit loslaten. De regen is er. De zon achter de wolken of verstopt als we gedraaid slapen. Daar kunt ge soms naartoe. Fiets eens zonder te sturen. Steek uw armen uit, naast je lijf. Denkt aan de mensen die u kunnen zien, ook al denkt ge dat niemand u ziet. Dan Als ge het niet meer weet, zegt dan gewoon goeiendag en geef jezelf een knipoog. Ik knipoog vaak en naar iedereen die het mag zien.