Vanochtend fietste ik, zoals elke weekdag, naar het werk.
Aan de Stella stond een jongen te dansen. Niet bij de stakers. Wel tegen de Vaartkom. Elke fietser werd getrakteerd op een dansje. De autobestuurders konden ook een glimp opvangen van zijn jeugdige en ongeneerde danspassen. Ik vroeg me af welk lied er in zijn oren terecht is gekomen. Twee aremen in de lucht en zijn benen wisten geen blijf met al die vrije ruimte.
Aangedaan van zijn prachtige verschijning ben ik dood als een pier verder gegaan. Het was wel zeer leuk. Dank je.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten