Lente. De mensen komen weer zot als de zon schijnt. Dat is terecht. En dan komt het. Allemaal samen rond een vuurtje en lachen met de dood van dieren. Heeeey hupsakeeej, we halen de lijkenverbrander boven. Barbeque. Of ze zeggen ook wel eens barbesu. Mensen maken debiele woorden nog debieler. Maar goed, dat is een andere kwestie. Waarom willen zij openbaar dieren roosteren en dan zeggen: wow, dat stukje smaakt toch echt kei lekker. Waarom willen wij dat niet.
Niets.
Niets is er positief aan. Samen zitten. Dat gaat ook met een pint.
We vieren de dood van een dier, zeer vrolijk!
Denk nu niet: Stijn, waar maak jij je druk om? Leg er dan iets anders op. Ok, dat doe ik. Zeker wanneer ik met zeer dierbare mensen samen zit, knijp ik een oogje toe en eet ik gewoon mijn dingen en hou me koest. Mensen stellen aanwezigheid op prijs. De vele groenten brengen soelaas. En ketchup.
Elke keer verbaast het me met hoeveel gemak iedereen er een stuk lijk op legt en dan al begint te kwijlen hoe leuk en lekker dat is en wat ik allemaal mis. Fuck you. En dan aaien we even die lieve poes en luisteren naar de merel die zijn avondlied fluit. Want dat zijn geen dieren.
Vanaf nu kom ik later aan, wanneer de pinten komen en wanneer ik thuis mijn stoofseitansaus met gebakken aardappelen heb gegeten. Ja, dat is beter.
Geniet van je barbeque.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten